امروز تولدت هست ...یه سالِ دیگه گذشتتو این یه سالی که گذشت لحظات خیلی تلخ و سختی رو گذروندی ...خیلی چیزا از دست دادی که تا مدت ها فکر بهشون عذابت میدادولی خب..هر طوری بود باهاش کنار اومدی و باز ادامه دادی ...تو این یه سال یاد گرفتیدایره ی آدمهای زندگیت رو کوچکتر کنی وفقط با آدمهایی وقت بگذرونی که باعث حالِ خوبت میشن ...یاد گرفتی این فقط خودتی که میتونی به خودت کمک کنی و رو کمک هیچ آدمی حساب باز نکنی...تو قویترین دختری هستی که توی زندگیم دیدم...میبینم که تلاش میکنی برای خودت و حالتمیبینم که بعضی روزهاتو سخت میگذرونی ولی کم نمیاری...واقعا بهت افتخار میکنم و میخوام بدونی که حواسم بهت هست...تولدت مبارک من و قول بده که با تلاشت بهترینها رو برا خودت رقم بزنی و بدون که خدا حواسش بهت هست... + نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم بهمن ۱۴۰۱ ساعت 6:46 AM توسط بنده خدا  | 

پدرم ﺳﻼﻡ. ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ؟ ﻣﯿﻬﻤﺎﻧﯽ ﺧﺪﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺸﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺮﺩﯼ؟روز پدر شده و ما حضور تو را کم داریم.باباجون، میگن دست پر مهر پدر، تنها دستی هست که اگر کوتاه هم از دنیا باشه، از تمام دستها بلندتره.دعامون کن بابا که محتاج دعات هستیم.با همون قلب پاک و بزرگت برامون از اونجا سوره ی توحید رو بخون. هنوزم که هنوزه، صدات توی گوشمه. کاش کنارمون بودی. بزرگترها که میرن، برکت و گرمی و شادی رو هم همراه خودشون میبرن و چه زود این اتفاق توی خونه ی ما افتاد. خیلی دلم برات تنگ شده اما میدونم که جای تو خوب است وفرشته های آسمان امروز را برایت جشن میگیرند.حضرت پدر، روزت در آسمانها مبارک. + نوشته شده در شنبه پانزدهم بهمن ۱۴۰۱ ساعت 6:24 AM توسط بنده خدا  | 

ما آدمها خیلی خوب بلدیم بعد از شنیدن زندگی دیگران...در دلمان بگوییم: اگر من بودم، هرگز این کار را نمی کردم!!اما بی برو برگرد، روزی خواهد رسید که « آن هرگز با اطمینان» ما را وسط همان داستان پرت می کند.!کاش می دانستیم داستان های زندگی تکراری اند...فقط جای شخصیت ها عوض می شود. + نوشته شده در پنجشنبه هشتم دی ۱۴۰۱ ساعت 12:27 PM توسط بنده خدا  | 

و باز هم پنجشنبه ای دیگر و نبودنتان در قاب زندگیمان. پنجشنبه ای که مصادف شده با چهار ماه و دهمین روز پروازت.چهار ماه و ده روز است که به سفر رفته ای، سفری آسمانی و بی بازگشت. سفری که همه چیز را دوباره برایمان تکرار کرد. هنوز به پرواز حضرتِ مادر عادت نکرده بودیم که تقدیر برایمان فراقت را رقم زد.فراقی بی بازگشت و ابدی.چقدر زود نداشتنتان را تجربه کردم. کاش بودید. دلم آغوش گرمِ مادرانه و نوزاشهای دستانِ پر مهرِ پدر را میخواهد.زندگیِ بدونِ شما را داشتن، چیز کمی نیست. شما برایم تمام دنیا بودید و من اکنون این دنیا را ندارم.دلم میخواهد چشمانم را ببندم و در خیالم با شما پرواز کنم بر فراز شهر، بالای بالا و ذره ذره حل شوم در آنچه خیالتان به جانم می ریزد و من دوباره از آغاز ببینم همه ی آنچه از سرم گذشته را.هیچ واژه ای گویای دلتنگی و برزخ روزهای سختِ بدونِ پدر و مادر نیست و با هیچ بیانی نمی شود روزهای بدونِ حضورتان را توصیف کرد.فقدان حضورتان در قاب زندگیم، تجربه ای سخت است که هرگز فراموش نخواهد شد.جانِ جانانم، در عرش کبریایی بر نامتان سجده میکنم و با تمام وجود می ستایمتان. شما با آن قلب مهربانتان و با چشمان عاشقتان مسافر شهر عشق شدید.سفرت بخیر حضرتِ پدر.سفرت بخیر حضرتِ مادر. + نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم دی ۱۴۰۱ ساعت 8:13 AM توسط بنده خدا  | 

مادر آسمانیم، خودت خوب میدانی که هنوز هم مرگت را باور نکرده ام و روزهاست که به دنبال واژه ای می گردم تا نبودنت را معنا کنم. روزهاست که با نامت تکه های شکسته قلبم را بند زده ام تا شاید مرهمی باشد بر زخم های این چینی شکسته.صدایت برایم بهترین موسیقی دنیا بود و لبخندت زندگی بخش و بی ریا، و در نگاهت تنها یک چیز بود و بس: عشق.عشقی حقیقی، پاک ، ساده و معصوم که تا ابد این عشق را در نگاه هیچ کسی پیدا نخواهم کرد. و چقدر سخت است که از تمامی این خوبیها محروم باشم. چقدر سخت است که به جای وجود گرمت، سنگ سرد آرامگاهت را در آغوش بگیرم و آرام آرام، برایش حرف بزنم اما پاسخم سکوت باشد و سکوت و سکوت ..... فرشته ی خوبیها و مهربونیها، دلم میخواست که اکنون در کنارم بودی تا با همه ی وجودم، بغلت میکردم، یک دل سیر می دیدمت، می بوسیدمت و روزت را تبریک میگفتم، اما افسوس که تقدیر دوری را برایمان رقم زد.حضرت مادر ، روزت مبارک. + نوشته شده در جمعه بیست و سوم دی ۱۴۰۱ ساعت 7:48 AM توسط بنده خدا  |